z dyskusją publiczności po filmie

Film w delikatny i mocny sposób porusza temat śmierci i umierania. Hospicja są żywymi miejscami. Chodzi w nich o życie, które może znaleźć swój ostatni etap tak bezboleśnie i godnie, jak to tylko możliwe. Śmierć i umieranie nie są świętokradztwem, o którym się tu nie mówi, ale raczej próbą wspólnego znalezienia zrelaksowanego i bezpiecznego sposobu radzenia sobie z tematem śmierci.

Treść filmu:
Nadine, młoda matka, cierpi na nieuleczalnego raka. Żegna się ze swoim domem i dotychczasowym życiem i nie przenosi się dobrowolnie do hospicjum.
Jej matka Renate, sama przytłoczona sytuacją, w której musi towarzyszyć własnemu dziecku na ostatnim etapie jego podróży, próbuje przejąć organizację, również po to, by uciec od żalu.
Wściekła z powodu narzuconej jej sytuacji, Nadine siedzi w swoim pokoju w hospicjum i tęskni za swoim mieszkaniem i sześcioletnim synem Dexterem.
Z biegiem filmu powoli akceptuje swój nowy, ostatni dom, w którym gromadzi się ostatnie wspólne mieszkanie. Stopniowo wchodzi w kontakt z innymi mieszkańcami hospicjum i zaczyna godzić się z sytuacją swoją i innych - złych i agresywnych, wrażliwych i niegrzecznych, wesołych i smutnych.

Film fabularny, D 2024, reżyser: Benjamin Kramme, zdjęcia: Jean-Pierre Meyer-Gehrke, z udziałem Jennifer Sabel, Barbary Philipp, Hildegard Schroedter, Carlosa Moselewskiego, Axela Wernera i wielu innych, 99 min.

" W swoich najpiękniejszych momentach film pokazuje, że humor i radość życia są możliwe w hospicjum. "
Oświadczenie jury Nagrody Maxa Ophülsa 2025

Wstęp 5 euro