Obiekty i instalacja

Różne materiały są zszyte ze sobą niczym patchwork, tworząc organiczne kształty i połączone między sobą częściowo długimi rurkami z tkaniny. Różne obiekty zwisają z sufitu i są rozłożone na podłodze. Coś mogłoby przez nie przepływać; wzrok podąża za przebiegiem kanałów i bada kształty oraz faktury powierzchni.

Tytuł „Skrandis” to litewskie słowo oznaczające żołądek. Instalacja Hannah Steinbrecher traktuje ludzki układ pokarmowy jako zbiór form i struktur, tworząc złożoną sieć poszczególnych elementów oraz ich wzajemnych powiązań.
Praca studentki sztuk plastycznych z Instytutu im. Caspara Davida Friedricha powstała podczas pobytu w ramach programu Erasmus na Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie, gdzie młoda artystka zajmowała się tkaniną jako materiałem artystycznym. Oprócz klasycznych materiałów tekstylnych wykorzystano również tworzywa sztuczne i metal. Ta kombinacja materiałów wskazuje, że coraz częściej również materiały sztuczne i produkowane przemysłowo stają się częścią naszego wnętrza. Różne gęstości i powierzchnie zastosowanych materiałów odzwierciedlają jednocześnie złożoność układu pokarmowego, a także komórek i tkanek w nim uczestniczących.

Dzięki instalacji kostka artystyczna staje się swego rodzaju ciałem, w którym wpływy są przyjmowane i przetwarzane. Instalację tę można zatem postrzegać jako metaforę pracy artystycznej, a także samych wystaw sztuki – czynniki zewnętrzne, takie jak spostrzeżenia i tematy, są przyjmowane, przechodzą przez proces odczuć i refleksji, są przetwarzane wewnętrznie i w ten sposób przetwarzane – powstaje forma energii, która z kolei wyzwala lub wprawia w ruch inne elementy.